Ey oğul annen çok yalnız, baban ve kardeşin de öldü …
Kente anlatılanın aksine yürüyerek girdiler. Önce siperdeki Bosna bayrağını alaycı bir şekilde, gülerek yere fırlattılar. Korumaların arasında hızla yürüyen tıknaz, gür sesli adam emirler yağdırmaya başladı : ‘‘Selmanagiç Reuf sokağı, kaldır o müslüman tabelasını hemen oradan’’ Tabi çevresinde asker bozması, saçı sakalına karışmış ayyaş bir çapulcu sürüsü vardı. ‘‘Size diyorum, çabuk sökün o tabelayı anlamıyor musunuz ? On kere söyletmeden yapın bir işi” dedi. Sonunda en ayık olanı tabelayı sökmeye çıkarken, O manzaralı bir yer buldu ve tarihi konuşmasını yaptı : ‘‘Bugün 11 Temmuz 1995 Sırp şehri Srebrenica'dayız. Büyük bir kutsal Sırp gününün öncesindeyiz. Bu şehri Sırp milletine armağan ediyoruz. Türklere karşı ayaklanmamızı hatırlayarak... Müslümanlardan rövanşı almanın zamanı geldi”
